تعریف آخرالزمان

تعریف آخرالزمان (خودشناسی آخرالزمانی) مقاله ۱ استاد علی اکبر خانجانی

تعریف «آخرالزمان»


آخرالزمان مرحله و وضعیتی از تاریخ بشر است که در ھمه مذاھب بزرگ جهان ازقبیل ھندوئیزم،زرتشت، یهود،مسیحیت واسلام از آن سخن رفته و درباره اش پیشگوئیها شده است.

ھمانطور که واژۀ «آخرالزمان» بما خاطر نشان میکند سخن از پایان تاریخ و ترمینال و بارانداز ھمۀ تمدنها وفرھنگهای بشری می باشد. ولی این پایان یا ترمینال بسیار فراتر و اساسی تر از مسئله بشریت می باشد و بلکه وضعیتی در ذات طبیعت و کائنات است که جوامع بشری را ھم شامل می شود که نهان و ذات پدیده ھا به عرصۀ ظهور و بروز نهائی می رسد.

و بدین لحاظ مترادف با «قیامت » پنجاه ھزار ساله است که در قرآن ذکرش رفته است .

بنظر ما طبق معارف قرآنی و احادیث اسلامی این روز پنجاه ھزار ساله با ظهور اسلام محمدی (ص)و ختم نبوت آغاز شده است و لذا ما حدود چهارده قرن است که در آخرالزمان قرار داریم و به ھمین دلیل ھم اسلام دین آخرالزمان نامیده شده و پیامبر اسلام ھم پیامبر آخرالزمان خوانده شده است.


و در این دوران طبق دھها حدیث از رسول (ص) و ائمه اطهار حقایق دین و راه ھدایت و رستگاری جز از طریق خودشناسی ممکن نیست یعنی بواسطۀ عرفان.


و رسول اکرم نیز بوضوح می فرماید که :«زین پس فقط رھروان معرفت نفس قادرند که به حقایق دین من نائل آیند …».


این ھمان راز ولایت وجودی و حق امام و درستی مکتب عرفان اسلامی است که در رابطۀ مراد و مرید تبیین شده و ماندگارترین بخش معرفت دینی ما را پدید آورده است .

در احادیث اسلامی به زبان رسول اکرم (ص)بانی و پرچم دار و سلطان قیامت آخرالزمان مکرراً بیان شده است که علی (ع) است و به ھمین دلیل نور ھدایت عرفان اسلامی قلمداد شده است و ھمو نابترین سخنان را دربارۀ خودشناسی عرضه نموده که اصول عرفان اسلامی محسوب می شوند و از آن جمله است :«ھرکه خود را نشناخت نابود شد».

و نیز این سخن معروف آن حضرت که دال بر آغاز قیامت آخرالزمان است:«ھشدار که رشته ھای بقای دنیا بریده شد … » .

طبق معارف قرآنی قیامت ھمان عرصۀ رویارویی با پروردگار است و قلمرو ظهور و تعیَن عالم غیب می باشد و در این دوران ، نهان ھر کسی آشکار می شود و لذا عرصۀ توبۀ بزرگ و تاریخی کل بشریت است.

طبق ھمین معارف درمی یابیم که قیامت عرصۀ تفرید و تجرید نفس یعنی تنهائی فزاینده انسانهاست و در آن دوران جز خدا ھیچ یاور و پناھی نیست و جز خداشناسی ھیچ راه نجاتی نیست و آن بواسطه خودشناسی در رابطه با یک پیر فرزانه است که به مثابۀ امامی زنده می باشد .

و لذا دھها سخن در احادیث شیعی وجود دارد که انسان بدون امام را کافر و گمراه می خواند
که منظور امام زنده است بعنوان پیر و مراد عرفانی.

به لحاظ تاریخی دورۀ آخرالزمان ھمان قوس صعود وعرصۀ رجعت بسوی خداست که در ذات ھستی رخ میدهد و مصداق اناالیه راجعون می باشد و این رجعتی ذاتی و جبری در انسان نیز می باشد.

یعنی دورۀ شش ھزار ساله از ھبوط آدم تا خاتم (حضرت محمدص) ھمان دورۀ نزول است که با ختم نبوت به کمال رسیده و زان پس دورۀ صعود و رجعت ھستی بسوی پروردگار است که اینک در آن واقع شده ایم که ھمان دورۀ امامت است .

دورۀ نزول ھمان دورۀ پرستش خدای آسمان است که خبرش بواسطۀ انبیای الهی به بشر رسیده است و در دورۀ صعود که نبوت ختم شده است عصرامامت به معنای خدای خودی است که بواسطۀ خودشناسی در رابطه با امام ممکن می شود.

آن دورۀ خبر (نبوت) بود و اینک دورۀ «اثر » است و گوئی که خداوند از به زمین آمده است و لذا نیازی به رسولان نیست.

این ھمان قیامت به معنای قلمرو لقاءالله است.
در این دوران عقل و معرفت نفس به جای وحی و نبوت قرار گرفته است.

در بسیاری از آیات قرآنی نشانه ھای این دوران پیشگوئی شده است ھمچون : پاره شدن آسمان و باریدن تشعشعات مرگبار از آسمان (مصداق پاره شدن لایۀ اوزون )، سر ریز شدن آب دریاھا (سونامی ھا) ، زلزله ھای مستمر ، خسوف و کسوفهای پی درپی و اختلالات عظیمی در قوانین طبیعت.

و در قرآن کریم آمده است که دوزخ آشکار می شود که در حدیثی از رسول اکرم نیز آمده است که مادۀ اصلی دوزخ و غذای اھل دوزخ ماده ای بنام «نفط»است که امروزه شاھدیم که جهان ما جهان حاکمیّت نفت می باشد و منبع بقای بشر آخرالزمان است .

در صدھا سخن از حضرت رسول (ص) و علی (ع) و سائر ائمه اطهار نشانه ھائی دگر از وضعیت جوامع بشری پیشگویی شده است که امروزه شاھدش می باشیم ھمچون :

معابد به کاخها تبدیل می شوند و جز منافقان در آن رفت وآمد نمی کنند…


مردان زن نما می شوند و زنان مردوار می گردند ، فسق و فجور افتخار می شود …


والدین فرزندان خود را به قتل میرسانند ….


خود کشی ھای دسته جمعی رخ می نماید ….

صادقان و خردمندان را ابله می خوانند و ریا کاران و تبهکاران را خردمند می نامند …


و در آن دوران ھمه غذاھا زھرآگین و مسموم و کشنده می شوند و ھمه شهرھا در دود غرق است و پرندگان آھنین و آتشخوار حکم میرانند (موشکھا و ماھواره ھا ) این دوران طبق ھمین احادیث عرصۀ ظهور دجال ھاست که ھمه مردمان را می فریبند و نشانه ھایی از این دجالها و خر دجال بیان شده که اکثریت آنها در ماھیت تکنولوژی جدید عیان شده است.

و نیز سخن بر سر جنگهای جهانی است که امکان زندگی در شهرھا را ناممکن می سازد و مؤمنان به کوھستانها و ارتفاعات پناه می برند .

این نشانه ھا در سائر کتب و روایات دین یهود و نصاری فراوان است و ذکر ھمه این نشانه ھا جمع بیانگر این واقعیت است که ما در عرصۀ آخرالزمان و قیامت پنجاه ھزار ساله قرار داریم.

پس جهان مدرن جهان آخرالزمان است و بدون درک و تصدیق این واقعیت جهانی فهم ھیچ واقعیتی و لذا حل ھیچ مشکلی ھم ممکن نیست .

کتاب دائره المعارف عرفانی جلد دوم فصل اول فلسفه قیامت و آخرالزمان اثر استاد علی اکبر خانجانی

يك ديدگاه

  1. فلسفه زمان - استاد خانجانی ۹ فروردین ۱۳۹۹ در ۷:۳۱ قبل از ظهر - پاسخ دادن

    […] دیگر: تعریف آخرالزمان – اعلان […]

ثبت ديدگاه