جامع الاسرار(۶)

۱۳۹۸-۱۰-۳ ۱۹:۲۳:۴۰ +۰۰:۰۰۳ دی ۱۳۹۸|سؤال و جواب|بدون ديدگاه

جامع الاسرار


من : پروردگارا در آشنائی و جدائی بھترین امر چیست؟
او : در آشنائی خدمت بی مزد و منّت و در جدائی صبر و عبادت .


⁩من : پروردگارا آیا ھرگز گذشته قابل جبران است ؟
او : آری . ازطریق به یاد آوردن مکرر آن و شناخت آن . وآنگاه که مرا در ھر واقعه ای دیدید و تصدیق کردید گذشته را جبران کرده اید و ھیچ حسرت و اندوھی بر جای نمی ماند . ذکر ھمین است که ظلم را می زداید .


من : پروردگارا گوئی حیات این دنیا را تماماً اندوه و حسرت فرا گرفته است و پایانی ندارد چگونه می توان به این غم بی پایان ، پایان داد؟
او : من ھرگز پایانی ندارم و جاودانه ام . من در حیات دنیا جز به صورت اندوه لامتناھی درک نمی شوم . ھر گاه از من بیزار شدید از دل شما می روم و شما را مشغول بازی می کنم تا شاد باشید . من بھر کسی که نزدیکتر باشم او را اندوھگین تر می سازم و در اندوه فنایش می سازم و بدینگونه با وی به وصال می رسم. در حجله من دو نھر جاودانه روان است یکی نھر اشک است و دیگری نھر خون . من کامل اندوھم .


من : پروردگارا این اندوه بی پایان تو از چیست ؟
او: اندوه من از یگانگی من است و لذا قابل گفتگو نیست.


من : پروردگارا آیا ھر صفتی در انسان از توست ؟
⁩او : آری . ولی من صفات خود نیستم بلکه منزه از ھر صفتی می باشم . صفات من مخلوقات من ھستند .


⁩من : پروردگارا قلم چیست و نوشتن چه واقعه ای است ؟
او : نخستین چیزی که آفریدم قلم بود و قبل از خلقت جھان مدّتھا مشغول نوشتن بودم تا خود را بشناسم . پس نوشتن تلاشی برای خود شناسی و خلقت دیگری از جھان است . آنکه به این نیّت می نویسد حق قلم و نوشتن را رعایت کرده و به حقّش می رسد و نیتی غیر از این جز به پوچی و ابطال و جنون نمی انجامد . ونویسندۀ کامل کسی است که جھان را کامل می یابد و او در نوشتن خود را و جھان را باز می یابد و می شناسد و تصدیق می کند و گوئی که خودش درخلقت جهان دست داشته است و خودش را نیز خلق کرده است . این خلقتِ انسانی خاص انسان است که بواسطه قلم ممکن می شود . واین را نیز بدان که ھنوز ھم گاه می نویسم و جھان را بدینگونه سامان می دھم و یا خلقت جدیدی ابداع می کنم .

⁩من : پروردگارا بهترین راه شناختن تو برای ما چگونه است ؟
⁩او : تنھائی ، گرسنگی ، محبّت و تفکر بر حال . واین چھار رکن معرفت است و ھدیه ای از جانب من است به کسانی که عاشق شناخت من باشند . ھیچیک از این ارکان معرفت بواسطه تلاش حاصل نمی آیند.


⁩من : پروردگارا کمال فکردربارۀ⁦ چیست ؟
⁩او : دربارۀ حال کنونی خویشتن . و این تفکر دربارۀ ذات من است که فکر را به مقام مشاھده می رساند و از زنجیره علیّت برتر می کشاند .


من : پروردگارا بهترین بنده تو در قرن بیستم چه کسی بود؟
او : دکتر علی شریعتی .


من : پروردگارا بهترین وظیفه ای که برای انسان قرار داده ای چیست ؟
او : شناختن من در آنچه رخ می دهد .


برگرفته از کتاب من_تو_او ، دفتر سوم ، جامع الاسرار استاد علی اکبر خانجانی

ثبت ديدگاه