غدیر خم -خمخانه عشق هاهوتی

۱۳۹۹-۳-۲۸ ۲۱:۴۶:۰۴ +۰۰:۰۰۲۸ خرداد ۱۳۹۹|خودشناسی شیعی, مقالات صوتی و تصویری|بدون ديدگاه
غدیر خم خمخانه عشق هاهوتی(خودشناسی شیعی) مقاله ۹ – استاد علی اکبر خانجانی


غدیر خم – خمخانۀ عشق هاهوتی دائره المعارف عرفانی جلد دوم فلسفه تشیع مقاله ۹

«غدیر خم » ، چشمه یا برکه و یا کلاته ای بین راه مکه و مدینه بود که حضرت رسول در بازگشت از آخرین حج خود در آن محل توقف نمود و وصی دین خود یعنی علی (ع) را به مسلمانان معرفی فرمود .

این روایت تاریخی مسلّمی است که دربارۀ غدیر خم از همه مورّخین و راویان شیعه و سنّی تصدیق شده است .

خطبۀ غدیریه کاملترین خطابه ای از پیامبر اسلام است که به تمام و کمال در تاریخ باقی مانده و بخشی از بدیهی ترین حدیث نبوی محسوب می شود که عمده ترین جنبه از معارف بنیادین امامیه را پدید آورده است که گزیده هایی از این خطابه ها را که برخی در محلّ غدیر خم و برخی دیگر در بین راه روایت شده است در اینجا نقل می کنیم :
« من شهر علم هستم و علی دروازۀ آن است .

هر که را من مولایم بعد از این علی مولا ست . علی نور معرفت است ، علی مماس بر ذات خداست ، علی رهبر اولیای خداست ، علی پیشتاز هدایت است ، علی بعد از من صاحب اختیار همه مؤمنان است ، علی کلمه ای است که پرهیزگاران آن را فرا می گیرند ، علی مخزن وحی من است ، علی بر پاکنندۀ قیامت است ، علی و من نور واحدیم ، هرچه من شنیده و دیده ام او هم شنیده و دیده و هر کجا که من بوده ام او هم بوده است ،علی با حق است و حق با علی است ، علی به هر سو گراید حق هم به همان سو گراید ، علی تقسیم کنندۀ بهشت و جهنم است ، علی نور باطن همۀ انبیای الهی بوده است ، علی راستگوترین انسان است ، علی میزان انسان است ،علی وارث علم همه انبیای الهی است ، علی جدا کنندۀ حق از باطل است ، علی بهترین انسان است و هر که به این امر معتقد نباشد کافر می شود ، علی مورد امتحانی از جانب پروردگار قرار گرفت که هیچ بنده ای به آن امتحان نمی شود ،علی آن جوانمردی است که در معراج دیدار نمودم ، معراج من فقط برای شناخت علی بود ، خداوند برعلی نماز می گزارد … » .

در حقیقت علی (ع) بر اساس این سخنان رسول بسیار بیشتر از یک وصی معرفی می شود .

در این سخنان ،تازه می توان به مقام هاهوتی خودِ حضرت رسول پی برد زیرا کسی که وصی اش این است پس خودش کیست .

این است که قیاس محمد و علی در معارف امامیه مثل قیاس خورشید و ماه است .

در این خطابه ها حقّ امامت است که آشکار شده و راز ختم نبوّت و کمال دین و مطلق نعمت خدا بر بشریّت عیان گردیده است .

در اینجا امامت عین واقعّ قیامت کبری و عرصۀ لقاء الله می باشد .

حاضران در این واقعه برای نخستین بار چنان عشقی از محمد نسبت به علی را آشکارا دیدند که مشابه مکتوب چنین عشقی در کلّ تاریخ بشری فقط در اشعار مولوی نسبت به شمس تبریزی یافت می شود .

همین عشق نهان که بالاخره در آخرین ایام زندگی رسول خدا آشکار شد اساس کل کینه و عداوت منافقان و بخیلان بر علیه علی و آل او و شیعیان او در طول تاریخ بوده است و این عداوت مشمول حال وجود مبارک رسول خدا نیز گردید که در حال احتضار و در رختخواب بیماریش از جانب چند تن از نزدیکترین اصحاب کبار مورد سوء قصد قرار گرفت که باز هم برای چندمین بار توسط علی خنثی و مسکوت شد .

واقعۀ بیعت با امام بعنوان مظهر حق و الوهیّت یک بیعت سیاسی نبود به همین دلیل هرگز علی ، شکنندگان این همه بیعت کننده را به زیر سوال نبرد این بیعتی مطلق و بی چون و چرا بود که فقط عشقی ناب می توانست حامل آن باشد و بس ، که انگشت شماری بیش نبودند که همان یاران صفّه بودند .

واقعۀ دیگری که در حاشیۀ این بیعت بطور خصوصی تر رخ نمود این بود که علی (ع) بیعت کنندگانش را از میان مؤمنان واقعی دو به دو به بیعتی مضاعف دعوت نمود و آنان را برادران حقیقی نامید و وصی و وارث در دنیا نیز قرار داد . این به مثابه جاری شدن امامت در سطح نازلتری بود که در قرآن کریم هم مذکور است که « برخی مؤمنان اولیای برخی دیگرند » و این همان سنت امامیه در دوران غیبت امام در طول تاریخ است این همان سنت مراد و مرید در عرفان اسلامی است که نور امام را در این رابطه آشکار می سازد .

در واقع علی (ع) بلافاصله سلسله مراتب امامتش را در میان مریدانش جاری نمود و نور امامت و معرفت و هدایت از طریق همین مریدانش در کلّ تاریخ از شرق تا غرب عالم اشاعه یافت که برخی از آنان عبارتند از : سلمان فارسی ، کمیل ، مقداد، میثم ، عمار، بلال و اویس قرنی که بعداً به این بیعت ملحق شد .

جالب اینکه تقریباً همه این اولیای علی ، برده های آزاد شده توسط پیامبر و علی بودند و جالبتر اینکه همسران همه امامان ما نیز پس از علی که زایندگان امامان بعدی بودند از کنیزکهای آزادشده بدست امامان بودند.

گویی که نور امامت و هدایت در بستر بردگی بشر رشد کرده و استمرار یافته است یعنی مستضعفترین افراد بشری بوده اند که جانشینان خدا بر روی زمین گشته اند همانطور که امام اول و امّ الائمه ( فاطمه ) هر چند که برده نبودند ولی از هر برده ای در جهان فقیرتر و گرسنه تر زیستد و در واقع خدایان گرسنگی بودند منتهی با فقر افتخاری و گرسنگی اختیاری .

پس در حقیقت این سلطنت فقر و گرسنگی انتخابی است که در تاریخ جاری شده است .

در این واقعه بنیاد نژاد پرستی بر کنده شد و وراثت ، ایمانی گردید و این همان آل علی است و عرصۀ پیدایش علییّن .

و این نخستین جامعۀ امامیه و به زبان امروزه نخستین جامعۀ کمونیستی عاشق و موحد بر روی زمین بود که پدید آمد و سنگ زیر بنای جامعه امام زمانی گردید .

این نخستین انترناسیونال کمونیزم عرفانی بر روی زمین بود که اعضایش از ایران و هند و آفریقا و روم بودند و کلّ جهان را نمایندگی می کردند .

همزمان با واقعه غدیر خم نطفۀ پلید یک بیعت ضد امامیه و مافیایی در شُرف تکوین بود که بلافاصله با رحلت رسول اکرم آشکار شد و آن شورای سقیفه بود به رهبری عبدالرحمان عوف بزرگترین رباخوار عربستان که همه شکم گنده ها را گرد هم آورد و یک حزب سیاسی و اقتصادی برعلیه علی پدید آورد .

تقریباً همه بیعت کنندگان با علی (ع) در غدیرخم دهها داغ و سوراخ و استخوان و دندۀ شکسته در بدن خود حمل می کردند مثلاً کسی چون عمار یاسر یک استخوان سالم در بدن نداشت و تا آخرین لحظۀ زندگیش توسط عُمّال ابوسفیان شکنجه می شد تا دست از ارادتش به علی بکشد .

غدیر خم به مثابه عروسی خدا و محفل اولیاء و ظهور حزب الله از شکمهای گرسنه و استخوانهای خُرد شده بود که تحت الشعاع محبت محمد و علی و فاطمه تبدیل به خدایان زمینی شده بودند و پرومته هایی در زنجیر .

و اما امروزه اگر احیاناً چیزی از نور دین در خود داریم از برکت آن واقعه است .

موضوعات مرتبط :کتاب شیعه شناسی ایدئولوژی شیعیکتاب علی نامه

ثبت ديدگاه