فلسفه صلوات

۱۳۹۹-۲-۲۳ ۱۴:۲۹:۱۵ +۰۰:۰۰۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۹|خودشناسی قرآنی, مقالات صوتی و تصویری|بدون ديدگاه
فلسفه صلوات (خودشناسی قرآنی) مقاله ۲ – استاد علی اکبر خانجانی

فلسفۀ صلوات (خودشناسی قرآنی) مقاله ۲ – فلسفه قرآنی

دین محمد (ص) دین جمال است یعنی دین عشق است و لذا کمال دین است.

مگر نه اینکه فطرت مذهبی بشر از بت پرستی برخاسته است پس از جمال پرستی است مثل پرستش آفتاب و درخت و رودخانه و برخی از حیوانات .

اینک این پرستش از جمال یک انسان برخاسته است : جمال محمد ص .

امام سجاد (ع) در حدیثی می فرماید که پروردگارا اگر راز آن گوهره ای را که در ما نهاده ای بر مردمان آشکار سازیم ما را به جرم بت پرستی سنگسار می کنند.

این حدیث دال بر راز مگوی عشق به جمال انسانهای کامل است که نور حق را بر می تابانند. همانطور که شیخ سهروردی وجود انسان کامل را «هیکل نوری » می خواند.

و اما صلوات که همان صلوة است در لغتِ عرب به معنای نزدیک شدن و وارد گشتن است.

همانطورکه در اقامۀ صلوة نیت بر تقرّب الی الله است و کمال این تقرّب همانا وارد شدن و فنا گشتن در نور خداست.

همانطور که در قرآن کریم سخن بر چند نوع جهاد است : جهاد فی سبیل الله و جهاد فی الله . یعنی در راه رسیدن به خدا و سپس جهاد در خدا. و این دو مرحله از صلوة و صلوات است.

دین اسلام تنها دینی است که بر جمال پیامبرش صلوات می فرستد که کمال این صلوات همانا ورود بر نور جمال محمد(ص) و فنای در این نور می باشد که در عرفان اسلامی موسوم به «فنای در پیر » است.

همانطور که در معارف عرفانی یک مرید بایستی بر جمال پیرش صلوة نماید و این جمال را بلا وقفه در مقابل روی خود داشته باشد.

اگر در مذاهب قبل چنین معنا و معرفت و حرکتی نبوده بدان دلیل است که هنوز نور پروردگار از انسانی متجلّی نگشته بود و برای نخستین بار این نور از وجود محمد و علی و فاطمه و سائر ائمه و مؤمنین و مخلصین دین محمد (ص) بارز گردید و دین اسلام را دین جمال نمود و مکتب عشق را بر پا کرد. به همین دلیل عرفان اسلامی تنها عرفانی است که بر عشق به پیر بنا شده است.

این عشق همانا اخلاص در دین است زیرا ارادت و اطاعت از رسول ، امام یا پیری اگر به دلیلی غیر جمال او باشد ناخالصی و تاجرانه است و بقول حافظ شیرازی هر که عاشق وش نیامد در نفاق افتاده است.

این عشق برای اولین بار بین محمد و علی رخ نمود که اسلام را پدید آورد و سپس در درجات متفاوت بین مؤمنان ادامه یافته است که یکبار دگر پس از هفت قرن بین مولای رومی و شمس تبریزی رخ داد و به انفجار عظیمی از نور عرفان منجر شد که تا به امروز کل بشریت تحت الشعاع این نور زندگی می کنند.

این آیه از قرآن که شعار روزمرّۀ مسلمین است یعنی «اللهمّ صلّ علی محمد و آل محمد » در معنای تحت الّفظی اش این است : خداوند بر محمد و آل او وارد می شود! و نه اینکه خدا بر محمد و آل او درورد می فرستد.

کلمه درود مترادف «سلام » است و نه صلوة این همان تحقّق انسان کامل به معنای خلیفۀ خداست یعنی امام!
پس فلسفۀ صلوات همان فلسفۀ امامت و عشق به امام است زیرا امام ، خانه خداست.

خانه ای خواهم بسازم بهر دوست از دل واز جان و مغز وگوشت و پوست
دوسـت در ما میزبانی می کند هستیِ ما هم دمی مهمان اوست.

کتاب دائرةالمعارف عرفانی جلد دوم _ فلسفه قرآنی_ خودشناسی قرآنی اثر استاد علی اکبر خانجانی

کتابهای مرتبط: کتاب معرفت شناسی قرآنی _ کتاب ذکر _کتاب مبانی هستی شناسی قرانی

ثبت ديدگاه