نگاه مادر به فرزند

۱۳۹۸-۱۱-۲۳ ۲۰:۳۰:۲۰ +۰۰:۰۰۲۳ بهمن ۱۳۹۸|خودشناسی اخلاقی, مقالات صوتی و تصویری|بدون ديدگاه
نگاه مادر به فرزند . مقاله ۷ (خودشناسی اخلاقی) استاد علی اکبر خانجانی

نگاه مادر به فرزند (خودشناسی اخلاقی) مقاله شماره ۷

در ابتدای ھر زناشویی مرد از زن خود توقع پرستش دارد و زن نیز ھمین توقع را از شوھر

خود دارد .

مرد نیاز معیشتی زن را حربه ای بر علیه او می سازد تا او را به چنین پرستشی وا دارد .

زن نیز نیاز جنسی مرد را حربه ای بر علیه او می سازد تا او را به چنین پرستشی وا دارد .

و مرد به میزانی که در این امر شکست می خورد از خانه گریزان می شود تا در بیرون از

خانه و در روابط دوستانه خود ، این پرستش و اثبات وجود خود را بدست آورد و زن نیز

به میزانی که شکست می خورد یا مانند مرد به بیرون از خانه میرود تا در آنجا ھویتی برای

خود بیابد و یا به کودک خود پناه می برد تا در رابطۀ با او به چنین پرستشی دست یابد .

وجود کودک دو جایگاه کاملاً متفاوت را برای زن و مرد دارد . ‌عموماً نگاه مردان به فرزند

خود تا قبل از بلوغ نگاھی نشأت گرفته به زنان خود است و کودک به خودی خود ارزشی

برای آنان ندارد و فرزند زمانی برای مرد ارزشی به خودی خود و جدای از زن می یابد که

به سن بلوغ رسیده باشد یعنی زمانی که فرزند بعنوان یک فرد بالغ پا به جامعه می گذارد و

در اینجاست که می تواند ناکامی ھا و شکست ھای پدر را در جامعه جبران کند .

اما برای زن وجود کودک از ھمان بدو تولد امری ضروری است بخصوص برای زنی که

در رابطه عاطفی با شوھرش شکست خورده و حال باید از طریق کودک آن احساس وجود

را برای خود مھیا کند .

بنابر این باید گفت که تا قبل از بلوغ ، کودک زیر نگاه مادر است که رشد می کند .

برای فھم بیشتر مطلب ، مادران را و نگاه آنان را به کودک بر سه دسته تقسیم می کنیم :

۱- نگاه محبت آمیز : مادرانی که رابطۀ عاطفی مناسبی با ھمسر خود دارند و محبت کافی

را از وی دریافت می کنند لذا نگاه آنان به کودک نگاھی سرشار از آرامش و محبت است و

کودکان چنین مادرانی نیزکودکانی سالم و آرام با رشدی طبیعی می باشند .

٢ – نگاه خود خواھانه : مادرانی که در رابطۀ عاطفی با شوھرشان شکست خورده اند و در

قلبشان جز کینه نسبت به او ندارند و تلاش می کنند با رفتارھا و کردارھایشان آن محبوبیتی

را که از ھمسر دریافت نکرده اند از کودک خود دریافت کنند و کودک را مبدل به ابزاری

برای خود خواھی و اثبات منیّت و انتقام از شوھر می کنند .

چنین زنانی ھیچگاه خواھان خود کفایی و استقلال فرزندانشان نیستند زیرا در این خودکفایی

، احساس وجودشان که منوط به ارضای نیازھای کودک است از میان میرود .

اینان ھمان مادران ھمیشه نگران ھستند که ھیچگاه فرصت تجربۀ زندگی را به فرزندانشان

نمی دھند که البته توجیه این خودخواھی ونگرانی ھای بیمار گونه ھمان عشق مادری است .

چنین کودکانی فاقد اعتماد به نفس کافی می باشند و در عین حال بواسطۀ توجھات بیمار گونه

مادر دارای تکبری ویژه اند که ھمین تکبر مانع بر قراری ارتباط سالم آنان با ھم سالان خود

می شود  . وجود این کودکان سرشار از کینه نشأت گرفته از مادر است کینه ای که بشکل

بی قراری و شیطنت ھای مخرب و رفتارھای تهاجمی در قبال دیگران بروز می کند و در

اصطلاح عوام به این کودکان بچه ننه میگویند . احساس این کودکان به مادرشان احساسی

بسیار متناقض است در عین وابستگی شدید به مادر خود ، از وی منزجرند که گاه این

احساس تا پایان عمر باقی می ماند .

چنین مادرانی خود را مالک تمامیت وجودکودک می دانند .

٣ -نگاه نفرت بار : مادرانی که در رابطۀ عاطفی با ھمسرشان شکست خورده اند اما در

جامعه دارای یک ھویت اجتماعی مطلوب می باشند که کمبود محبت شوھر را جبران می

کند . و این زنان عموماً میلی به بچه دار شدن ندارند زیرا بچه را مانعی برای رشد

اجتماعی خود می دانند و تنھا بواسطۀ نگاه جامعه ، بچه دار می شوند . اینان ھیچگاه

مادریّت را تجربه نمی کنند و تا سر حد امکان تلاش میکنند که فرزند را از سرخود باز کنند

.کودکان چنین مادرانی در زیر نگاه نفرت بار مادر، بزرگ می شوند زیرا مادر ھیچگاه

آنان را نخواسته بود. این کودکان ھیچگاه طعم محبت را نمی چشند و به ھمین دلیل ھمیشه از

خانه گریزانند . نگاه نفرت بار مادر وجود این کودکان را از ھمان ابتدا سرشار از کینه به

ھمه میکند کینه ای که با رفتارھای ضداجتماعی بروز میکند و بدینگونه کودک انتقام خود

را از مادر و تمامی جامعه می گیرد . اکثر کودکان بزھکار و فراری از خانه جزو این گروه

می باشند . بنابر این مادریت معنایی است که نه بواسطۀ افعال بلکه بواسطۀ نگاه به کودک

منتقل می گردد . تا قبل از بلوغ کودک آیینه ای برای مادر است تا خود را بشناسد و پس از

بلوغ آیینه ای برای پدر . پس بیایید برای تربیت فرزندانمان خود را و نگاھی که به آنان

داریم را تربیت کنیم . و فراموش نکنیم که آنان مایملک ما نیستند تا ھر کاری که بخواھیم با

آنان بکنیم .

✓ برگرفته از کتاب دائرةالمعارف عرفانی _ جلد اول _ فصل دوم _ فلسفه تعلیم و تربیت
« اثر استاد علی اکبر خانجانی »

مقالاتی دیگر در این زمینه : راز فرزندان مفلوج در خانواده ها ، کتاب آخرالزمان خانواده (تمدن بچه ننه) ، سخنرانی استاد در باره آخرالزمان

ثبت ديدگاه