روانشناسی استخاره

روانشناسی استخاره (خودشناسی شرعی) مقاله ۱۱ استادعلی اکبر خانجانی


روانشناسی استخاره (خودشناسی شرعی) مقاله ۱۱

استخاره یک بازی روانی با نیّت و احساسات ناخودآگاه خویش است .

آدمی هر چه که ته دلش بخواهد در استخاره هم همان تصدیق می شود .

استخاره در همه مذاهب جهان به صور گوناگون وجود داشته است که تفأل هم نوعی مدرن از استخاره می باشد و کلاً از خرافه هائی است که به دین نسبت میدهند .

در استخاره، فردی که بین دو یا چند انتخاب سرگردان است می تواند به نیّت اصلی و قلبی خودش و میل ناخودآگاه خود آگاه شود به همین دلیل چه بسا فرد آنقدر استخاره و تفأل می کند تا همان که ته دلش را راضی میکند تصدیق شود .

و امّا در استخاره یک مکر و خود فریبی بغایت رندانه و مشرکانه نیز می تواند حضور داشته باشد و آن اینکه آدمی تقصیر انتخاب خودش را به گردن خدا می اندازد و این معصیتی عظیم و نابخشودنی است و شرکی واضح و عمدی می باشد .

این همان شریک کردن خدا در میل قلبی خویشتن است .

بقول معروف امر خیر هرگز حاجت به استخاره ندارد آنچه که معمولاً به استخاره کشیده می شود دارای ماهیتی مشرکانه است .

استخاره نوعی قمار بازی است و عموماً عواقبی وخیم دارد .

عقل و احکام دینی هر مؤمنی را از استخاره بی نیاز می کند و بجای استخاره بهتر است با عقلاء و علما مشورت کند و با توکل بخدا بر تردید و ترس فائق آید .

کتاب دائرةالمعارف عرفانی جلد دوم – خودشناسی شرعی- فلسفه شریعت

موضوعات مرتبط : دائرةالمعارف عرفانی جلد اول

ثبت ديدگاه