عذاب النار چیست؟

۱۳۹۹-۶-۱۳ ۱۹:۲۶:۱۷ +۰۰:۰۰۱۳ شهریور ۱۳۹۹|خودشناسی قرآنی, مقالات صوتی و تصویری|بدون ديدگاه
عذاب النار چیست (خودشناسی قرآنی) مقاله ۹- استاد علی اکبر خانجانی

عذاب النّار چیست ؟ ( تفسیری بر دعای جوشن کبیر ) خداشناسی قرآنی مقاله ۹

علی (ع) در دعای جوشن کبیرش که عالیترین دعائی است که از زبان انسان خطاب به پروردگارش تراوش نموده بصورت ترجیع بندی از خداوند با هزار ضجّه و زجر ، طلبِ رهائی از عذاب نار می نماید .

و خداوند را در این استغاثه به همه نامهایش صدا می زند و به هزار نامش صدا می کند تا او را از آتش نجات دهد . این چه آتشی است که صدای هیچ بشری را همچون علی (ع) تا این حد به خدا نرسانیده است و بواسطۀ این آتش همۀ اسامی او را کشف کرده و نعره می زند اسمائی که تا قبل او کشف نشده و به زبان هیچ کس در هیچ مذهبی نیامده بود .

دعای جوشن کبیر را بایستی دعای خلاصی از آتش نامید : خلِّصنا من النّار یا رب ! این چه آتشی است که به جان علی افتاده که او را شب تا به صبح در چاههای کوفه به نعره و استفراغ خون انداخته است و همه چاههای کوفه را غرق خون ساخته است .

آنکه بیش از حد به خدایش نزدیک می شود ، در آن واحد به نار و نورش نزدیک شده است و هر آن غفلت و به اندازۀ موئی شرک و عُجب و خود بینی موجب تبدیل نور به نار می شود و جانش را می گدازد . جنّت و جهنّم دو صورت از تقرّب الی الله و آستانه و محضر اوست : وجه نوری و وجه ناری !

و امّا اصحاب اعراف ( عرفا و امامان ) که بر پل صراط المستقیم در حرکت بسوی اویند که راه میان بر بین جنّت و جهنّم است، در سمت راست این راه شاهد جنّت هستند و در سمت چپ آن هم جهنّم است . از سمت راست نوری اند و از سمت چپ هم ناری می باشند و شاهد بر اهالی این وادی . و این وادی فراسوی خیر و شرّ و بهشت و دوزخ و کفر و ایمان است .

در حیات این دنیا وجود کافران ، دربهای جهّنم وعذاب النّار است و وجود مؤمنان هم دربهای جنّت است. همنشینی اعراف با اهل دوزخ در جهت رهائی آنان موجب ابتلای آنان به این آتش است .

اهل دوزخ آنقدر سوخته که بقول قرآن کلفتی پوست بدنشان هفت یا هفتاد متر است و دیگر سوزشی احساس نمی کنند و قلوبشان که کانون درک سوزش است مرده است و سنگ شده است و اینست که بقول قرآن « کافران را می بینی که چه صبورانه بر آتش دوزخ می سوزند » .

و امّا اولیای خدا که مسئول شفاعت و هدایت مردم هستند که خود دارای وجودی نوری و لطیف ترین پوست می باشند و زنده ترین دل ، بایستی در میان این آتش روند و برخی را شفاعت نمایند و بیرون آورند . بعلاوه اهل دوزخ که به این آسانی حاضر به ترک دوزخ نیستند و اینست که چه بسا اولیای الهی مدّتها در دوزخ می مانند تا عده ای را راضی به خروج از دوزخ نمایند. « دست در دوزخ می کنم و هر که را بخواهم بیرون می آورم »

با توجّه به این امر بهتر می توان معنا و راز دعای جوشن کبیر را از زبان علی (ع) درک نمود . اینک معنای « جوشن کبیر» را هم درک می کنیم که بمعنای جوشن است که بدن را از سوختن مصون می دارد که همان یاد و توسل به حضور اوست از طریق اَسمای او .

و بقول حافظ « از بند و زنجیرش چه غم آنکس که عیّاری کند » – و اینان عیّاران دوزخند و خود را به آتش می زنند تا آنان را راضی به توبه و خروج از دوزخ کنند و لذا خود نیز چه بسا می سوزند .

در هیچ اثری همچون ادعیه امامان (ع) نمی توان به اسرار حیات و هستی و راز زندگی و هویّت قدسی و عاشقانۀ آنان پی برد .

این ادعیه عالیترین آثار مکتوب عرفانی در تاریخ بشرند که متأسفانه در نزد ما شیعیان فقط به کار ورد و ثواب اخروی آمده است و اینگونه مهجور است . درست مثل امامان ما در نزد ما که همواره مهجور و مقتولند .

کتاب دائرةالمعارف عرفانی جلد دوم _ فلسفه قرآنی_ خودشناسی قرآنی اثر استاد علی اکبر خانجانی

کتابهای مرتبط: کتاب معرفت شناسی قرآنی _ کتاب ذکر _کتاب مبانی هستی شناسی قرانی

ثبت ديدگاه