فلسفه تغییر

۱۳۹۹-۶-۱۵ ۱۴:۰۰:۴۷ +۰۰:۰۰۱۵ شهریور ۱۳۹۹|خودشناسی کلامی, مقالات صوتی و تصویری|بدون ديدگاه
فلسفه تغییر (خودشناسی کلامی) مقاله ۸ – استاد علی اکبر خانجانی

فلسفه تغییر (خودشناسی کلامی) فلسفه هرمنوتیک- اسرار واژه ها مقاله ۸

« تغییر» در لغت از « غیر» است و به معنای غیر شدن می باشد در نقطه مقابل خود شدن . بی تردید هیچکس در اراده و آگاهی خویش میلی ندارد که غیر خود شود بلکه می خواهد که مستمراً هر چه بیشتر خودش شود و به خودش برسد . منظور از  خود آن ایده و آرمان و تصوری است که آدمی در احساس و اندیشه اش برای یک هویت جاودانه برای خود داراست و می خواهد به آن برسد ولی به واسطه دیگران (غیر) و در چشم دیگران است که این خود آرمانی باید تصدیق شود .

پس این خود آرمانی ذاتاً غیر و غیرپرست است . نه تنها به دیگران (غیر) منتهی می شود و به واسطه دیگران عملی می گردد بلکه از طریق دیگران به تدریج در اندیشه فرد القاء می شود . پس مبدأ و معاد و وسیله رسیدن به این خود تماماً غیر هستند . این همان معنای تغییر است : غیرشدگی ! والدین و خانواده و جامعه و فرهنگ و وراثت ها به فرد ایده ای از « خود» می دهند و سپس این خود بایستی به واسطه دیگران تحقق یابد و نهایتاً به تصویب دیگران برسد زیرا از دیگران است و لذا برای دیگران است .

در اینجا آنچه که « من » نامیده می شود یک ایده و یا نقطه مفروض و بی وجود است که بدینگونه بتدریج بوجود می آید . هر منی از دیگران و به واسطه و برای دیگران بوجود می آید و در دیگران توسعه می یابد . این سنت عامه بشری در طول تاریخ بوده است .

به همین دلیل آنگاه که آدمی اراده می کند که به خود بازگردد و خویشتن خویش را بیابد جز غیر نمی یابد و تصدیق می کند که « من » همان عدم است و منشأ هر دروغ و توهمی بوده است زیرا وجود نداشته است . پس تغییر همان کارگاه خلقت و هویت تاریخی بشر است ولی رجعت به خویشتن خلقت انسانی است .

کتاب دائرةالمعارف عرفانی جلد سوم – فلسفه هرمنوتیک- خودشناسی کلامی اثر استاد علی اکبر خانجانی

موضوعات مرتبط : کتاب سرّ واژه

ثبت ديدگاه