نفی اثبات و اثبات نفی

۱۳۹۹-۶-۳۱ ۱۹:۳۲:۲۷ +۰۰:۰۰۳۱ شهریور ۱۳۹۹|خودشناسی دینی, مقالات صوتی و تصویری|بدون ديدگاه
نفی و اثبات (خودشناسی دینی) مقاله ۱۴ استاد علی اکبر خانجانی

نفی اثبات و اثبات نفی (خودشناسی دینی) مقاله ۱۴


وقتی می گوئیم فلان چیز یا فلان نوع از فرهنگ ، دوزخی است بدان معنا نیست که باید نابود شود . مگر می شود که دوزخ را نابود کرد . ما حقّ دوزخ را هم نشان می دهیم . برای انسان اهل کفر جائی جز دوزخ برای ادامۀ حیات نیست . برای او بهشت عرصۀ نابود شدن است . همانطور که مثلاً یک آدم کافرکیش اگر بیماری و بدهکاری و نگرانی و هزار دغدغه نداشته باشد و در آرامش و سلامت باشد همه اطرافیانش را هلاک می کند . اینها غل و زنجیرهائی بر دست وپای کفر هستند تا انسان امکان ادامۀ بقا و نیز مهلت توبه داشته باشد . کافر بی عذاب ، دشمن جان خویش است . بنابراین ما با دانش و فنون و دموکراسی و لیبرالیزم و رایانه و بمب اتمی و … سر جنگ نداریم حتی با ایدز . « آنچه که هست دلالت دارد بر آنچه که نیست » علی (ع) – همانطور که آنچه نیست دلالت دارد بر آنچه که هست . ما بیانگر فلسفۀ بودِ نبود هستیم .
دین ومعارف دینی هنگامی قابل اجرا و ناجی بشر است که بواسطۀ معرفت و انتخاب و شوق کافی باشد و گرنه اکراه در دین جز تباهی نمی آفریند . و بیشترین لطمه را بر دین وارد می سازد و معرفت را بدنام می کند . بنابراین ما در قلمرو دین ومعرفت جز راه آزادیِ انتخاب و اختیاری عارفانه هیچ راه دیگری را پیشنهاد نمی کنیم . زیرا آزادی فقط برای دین و اهل دین است ، که نجات بخش می باشد . آزادی حتّی برای اهالی کفر هم نهایتاً نجات بخش است زیرا آنان را بسرعت و به ارادۀ خودشان با تمامیّت آرمان خودشان به بن بست می رساند و لذا امکان توبۀ خالصانه ممکن می شود . بنابراین آزادی در هر حال نهایتاً در خدمت دین و رشد بشر است . نقد ما بر آزادی کافرانه هم در خدمت آگاهی بخشیدن است تا قبل از رسیدن به درک اسفل که هیچ راه بازگشتن نیست امکان توبه پدید آید وآدمی ندیده ها و نکرده هایش را در قلمرو معرفت نفس پیشاپیش ببیند وتجربه کند ودست بکشد .آدمی فقط در قلمرو خودشناسی می تواند همه طبقات دوزخ را بدون ورود بر آن درک و تجربه کند و برآن وارد نشود و از وسوسه های دوزخ دست بکشد . نقد ما بر تمدن و فرآورده هایش ، به منظور پیشگیری از هلاکت آن و اهالی آن است و نه نابودی آن .
معرفت نفس قلمرو صلح با جهان و جهانیان است و ما با کل جهان و اهلش از هر فرقه و اعتقاد و طبقه ای در صلح هستیم و همه را به صلح دعوت می کنیم ، صلحی عارفانه و نه تاجرانه .

از کتاب دائرةالمعارف عرفانی جلد دوم فصل فلسفه دین اثر استاد علی اکبر خانجانی

دیگر آثار مربوط : کتاب فلسفه جهانی دین کتاب معرفت شناسی قرآنی _ کتاب فطرت خدا و فطرت بشر

ثبت ديدگاه